Ποιά είναι η πίστη μου;
Οι νομικές διατάξεις; Τα ενοχικά πρέπει και μη; Ο ηθικισμός; Η σοβαροφάνεια; Η κανονολαγνεία;
Η τυπολατρεία; Οι ατελείωτες εθιμοτυπίες και τυπικά;
Τα "σωστά" λόγια, οι "σωστές" κινήσεις, τα "σωστά" αντικείμενα;
Το "διότι έτσι" και το "διότι αλλιώς";
Οι "φιλανθρωπίες" και οι "ευεργεσίες";
Η προσωπολατρεία; Η άβουλη και άκριτη υποταγή;
Η μισαλλοδοξία; Ο φανατισμός; Η γκετοποίηση;
Η άρνηση της πραγματικότητας; Ο αποκλεισμός του άλλου, του διαφορετικού;
Το "ο μη ων μετ' εμού κατ' εμού εστί";
Η εκκοσμίκευση; Η ερωτοτροπία με τον κόσμο και την εξουσία;
Ή μήπως...
Η Πίστη ....η Ελπίδα....η Αγάπη...
Η Πίστη στον Ιησού Χριστό ως τον Μοναδικό και αποκλειστικό Σωτήρα, Τον Θεάνθρωπο, την ενσάρκωση του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδας, που όμως όπως και τα άλλα δύο Πρόσωπα περιέχει όλη την Θεότητα...Τον Τέλειο Θεό και Τέλειο Ανθρωπο...στην Σταυρική Του Θυσία και στην Ανάστασή Του...Στην Εκκλησία Του και στα Μυστήριά της...
Στην Μεσιτεία της Μάνας όλων μας και Μάνας Του Θεού, της Υπεραγίας Θεοτόκου Παναγίας μας...
Στο Μαρτύριο και στην μεσιτεία των Αγίων Του στους οποίους ανήκει τιμή....
Στην Ελπίδα της Δευτέρας Παρουσίας Του, στην Ανάσταση ζωντανών και κεκοιμημένων, στην Κρίση και στην Αιώνια Ζωή...
ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ...στην πιο συγκλονιστική και αιώνια Αγάπη...στον μεγαλύτερο Ερωτα ανώτερο και μεγαλύτερο από κάθε ανθρώπινο...που όταν τον γευτείς
δεν χρειάζεσαι το Νόμο γιατί ζώντας την Αγάπη όχι δεν θέλεις αλλά δεν μπορείς να πράξεις, να μιλήσεις, να σκεφτείς εκτός αυτής....
Που δεν χρειάζεσαι την ελεημοσύνη γιατί ευαγγελίζεσαι και εφαρμόζεις τη Δικαιοσύνη....Την Θυσία...το Μαρτύριο...
Που δεν χρειάζεσαι την "ηθική" γιατί "η αγάπη δεν ασχημονεί"....
Που δεν χρειάζεσαι τα αντικείμενα αλλά Τον Θεό...
Που η Εκκλησία δεν έχει ανάγκη τον κόσμο , αλλά ο κόσμος την Εκκλησία που τον μεταμορφώνει!
Που κάθε ανθρώπινη εξουσία κλίνει γόνυ μπροστά στην αιώνια Δόξα και Δύναμη Του Θεού...
Γιατί σε αυτόν ανήκει κάθε Τιμή και Προσκύνηση και Δόξα....
Στον Πατέρα και Στον Υιό και Στο Αγιο Πνεύμα τώρα και για πάντα!
ΑΜΗΝ !
Οι νομικές διατάξεις; Τα ενοχικά πρέπει και μη; Ο ηθικισμός; Η σοβαροφάνεια; Η κανονολαγνεία;
Η τυπολατρεία; Οι ατελείωτες εθιμοτυπίες και τυπικά;
Τα "σωστά" λόγια, οι "σωστές" κινήσεις, τα "σωστά" αντικείμενα;
Το "διότι έτσι" και το "διότι αλλιώς";
Οι "φιλανθρωπίες" και οι "ευεργεσίες";
Η προσωπολατρεία; Η άβουλη και άκριτη υποταγή;
Η μισαλλοδοξία; Ο φανατισμός; Η γκετοποίηση;
Η άρνηση της πραγματικότητας; Ο αποκλεισμός του άλλου, του διαφορετικού;
Το "ο μη ων μετ' εμού κατ' εμού εστί";
Η εκκοσμίκευση; Η ερωτοτροπία με τον κόσμο και την εξουσία;
Ή μήπως...
Η Πίστη ....η Ελπίδα....η Αγάπη...
Η Πίστη στον Ιησού Χριστό ως τον Μοναδικό και αποκλειστικό Σωτήρα, Τον Θεάνθρωπο, την ενσάρκωση του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδας, που όμως όπως και τα άλλα δύο Πρόσωπα περιέχει όλη την Θεότητα...Τον Τέλειο Θεό και Τέλειο Ανθρωπο...στην Σταυρική Του Θυσία και στην Ανάστασή Του...Στην Εκκλησία Του και στα Μυστήριά της...
Στην Μεσιτεία της Μάνας όλων μας και Μάνας Του Θεού, της Υπεραγίας Θεοτόκου Παναγίας μας...
Στο Μαρτύριο και στην μεσιτεία των Αγίων Του στους οποίους ανήκει τιμή....
Στην Ελπίδα της Δευτέρας Παρουσίας Του, στην Ανάσταση ζωντανών και κεκοιμημένων, στην Κρίση και στην Αιώνια Ζωή...
ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ...στην πιο συγκλονιστική και αιώνια Αγάπη...στον μεγαλύτερο Ερωτα ανώτερο και μεγαλύτερο από κάθε ανθρώπινο...που όταν τον γευτείς
δεν χρειάζεσαι το Νόμο γιατί ζώντας την Αγάπη όχι δεν θέλεις αλλά δεν μπορείς να πράξεις, να μιλήσεις, να σκεφτείς εκτός αυτής....
Που δεν χρειάζεσαι την ελεημοσύνη γιατί ευαγγελίζεσαι και εφαρμόζεις τη Δικαιοσύνη....Την Θυσία...το Μαρτύριο...
Που δεν χρειάζεσαι την "ηθική" γιατί "η αγάπη δεν ασχημονεί"....
Που δεν χρειάζεσαι τα αντικείμενα αλλά Τον Θεό...
Που η Εκκλησία δεν έχει ανάγκη τον κόσμο , αλλά ο κόσμος την Εκκλησία που τον μεταμορφώνει!
Που κάθε ανθρώπινη εξουσία κλίνει γόνυ μπροστά στην αιώνια Δόξα και Δύναμη Του Θεού...
Γιατί σε αυτόν ανήκει κάθε Τιμή και Προσκύνηση και Δόξα....
Στον Πατέρα και Στον Υιό και Στο Αγιο Πνεύμα τώρα και για πάντα!
ΑΜΗΝ !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου