Την τελευταία χρονιά έχει επανέλθει στην επικαιρότητα το ζήτημα της λειτουργικής γλώσσας της Εκκλησίας. Στην ουσία η ιστορική μορφή της χρήσης της ελληνικής σε αυτή. Έχουμε λοιπόν δυο αντικρουόμενες παρατάξεις και απόψεις...Από τη μια οι λεγόμενοι "συντηρητικοί" οι οποίοι είναι εναντίον κάθε μεταρρύθμισης και από την άλλη οι λεγόμενοι "προοδευτικοί" που υποστηρίζουν την εισαγωγή της νέας ελληνικής στην λειτουργική και μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας.
Οι πρώτοι θεωρούν απαράδεκτη κάθε μεταρρύθμιση και παρέμβαση στην εκκλησιαστική λειτουργική γλώσσα. Αντιμετωπίζουν κάθε αλλαγή καχύποπτα, ως απειλητική και επικίνδυνη για την ορθότητα της Πίστης και την καθαρότητα της παραδόσεως της Εκκλησίας, αναγνωρίζοντας παράλληλα σκοτεινές συνομωσιες και σεχταριστικές πρακτικές που ως σκοπό έχουν την αποδόμηση και καταστροφή της Ορθοδοξίας. Πιστεύουν ακλόνητα ότι η εισαγωγή της νέας ελληνικής είναι απειλή για τα δόγματά μας αλλά και βέβηλη ως προς την ιερότητα των ακολουθιών...
Από την άλλη οι αντίθετοι στους προηγούμενους συναρπάζονται από την ιδέα μιας κατανοητής και ευσύνοπτης, εύληπτης γλώσσας στην Εκκλησία, θεωρώντας ότι έτσι θα γίνει πιο προσιτή και ανοικτή προς την κοινωνία και την νεολαία, υποστηρίζοντας δε ότι η Πίστη και η Ιερότητα της Εκκλησίας δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα...
Έχει χυθεί πολύ μελάνι για αυτό το θέμα, έχουν γίνει πάμπολλα εκκλησιαστικά και θεολογικά συνέδρια, έχουν ειπωθει πάρα πολλά, συχνά με ύφος αταίριαστο σε εκκλησιαστικό θέμα...
Ένας φωτισμένος Ιεράρχης, ο Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης είχε τολμήσει περσι να λειτουργήσει στη δημοτική. Κάτι που είχε αποτέλεσμα να κληθεί σε απολογία στην Ιερά Σύνοδο !!!!
Ο Μητροπολίτης Μελέτιος εξήγησε στα 12 μέλη της Συνόδου ότι τελεί τη Θεία Λειτουργία στη δημοτική, με στόχο να καταλαβαίνουν οι πιστοί το θείο αυτό μυστήριο. «Κάνω το καθήκον μου», δήλωσε, και πρόσθεσε «Έχω ευθύνη έναντι των πιστών οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν τη Θεία Λειτουργία.» Μάλιστα φέρεται να ρώτησε τους ιεράρχες σε ποιούς ακριβώς κανόνες της Εκκλησίας και του Ευαγγελίου αντίκειται η απόφασή του να ιερουργεί στη νέα ελληνική. Παρόλο που κάποια μέλη της ιεράς Συνόδου είχαν υποστηρίξει τότε αλλά και αργότερα τον Νικοπόλεως, η Ιερά Σύνοδος με ανακοινωθέν της δήλωσε ότι «εμμένει στην παράδοση του γλωσσικού ιδιώματος του παραδεδομένου τρόπου τελέσεως της Θείας Λειτουργίας και των Ιερών Μυστηρίων.» Κάλεσε, επίσης, τους ιεράρχες που επιθυμούν να τελούν τη λειτουργία στα νέα ελληνικά να το πράττουν μόνον για ειδικούς λόγους και έπειτα από σχετική άδειά της.
Ακολούθησε ένας σκληρός πόλεμος εναντίον του Μητροπολίτου Μελετίου και όσων ιεραρχών κληρικών και λαϊκών τον υποστήριξαν. Συχνά με τρόπο φανατικό και απρεπή αλλά και με έλλειψη σαφών θεολογικών (δογματικών,εκκλησιολογικών και κανονικών) επιχειρημάτων...
Κάποιες φωνές ψύχραιμες (αν και δεν συμφωνούσαν με την καινοτομία του Μελετίου) προσπάθησαν να φέρουν το ζήτημα στα πλαίσια του πολιτισμένου επιστημονικού και εκκλησιαστικού διαλόγου. Αξιοσημείωτη και αξιόλογη ήταν η τοποθέτηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο οποίος αν και από ότι κατάλαβα είναι εναντίον της εισαγωγής της δημοτικής παρολα αυτά πρότεινε κάτι λίαν ελπιδοφόρο και αποτελεσματικο: Αφού υπάρχει έλλειμα γλωσσικής παιδείας των νέων από το Κράτος, να αναλάβει η Εκκλησία το έργο της δωρεάν εκπαίδευσης των νεων και της εκμάθησης της αρχαίας ελληνικής γλώσσας ώστε να καταστεί κατανοητή η λειτουργική γλώσσα από τη νεολαία.. Υπέροχη πρόταση, με πνευμα προσφοράς και ενδιαφεροντος, άλλωστε ο Σεβασμιότατος είναι γνωστός για την αγάπη του και το ενδιαφέρον του προς τη νεολαία και την κοινωνία γενικότερα..
Παρόλα αυτά το πρόβλημα παραμένει και πέρα από προσωπικές απόψεις και τοποθετήσεις αυτό που είναι σημαντικό είναι η ωφέλεια του Ποιμνίου και η αληθινη σωτηρία των ανθρώπων μέσα από το ιεραποστολικό και σωτηριολογικό έργο της Εκκλησίας. Είναι θέμα ζωτικής σημασίας πέρα από τα συμφέροντα και τον εγωϊσμο καποιων αυτοβαυκαλιζόμενων χρυσοκάνθαρων κληρικών και μη όλων των βαθμίδων που αφιονίζονται και μόνο στην ιδέα της εξέλιξης!
Θα επαναλάβω το ερώτημα του Μητροπολίτου Μελετίου: Ποιο χωρίο της Αγίας Γραφής, ποιος Ιερός Κανόνας και ποια Οικουμενική Σύνοδος απαγορεύει η γλώσσα της εκκλησίας να είναι αυτή της σύγχρονης εποχής της; Σε τι απειλεί την Πίστη και τα Δόγματα;
Ο Κύριος δίδαξε στη γλώσσα της εποχής του τα αραμαϊκά και οχι στη λόγια αρχαία εβραίκη ραβινική γλώσσα. Στους δε κατοίκους ελληνόφωνων περιοχών της Παλαιστίνης κύρηξε και στα ελληνικά!
Οι Απόστολοι κύρηξαν στη γλώσσα των ευαγγελιζομένων και κατοιχουμένων λαών, η δε Καινή Διαθήκη συνεγράφη στη γλώσσα της εποχής της, τα τότε σύγχρονα ελληνικά που ήταν η διεθνής γλώσσα του πολιτισμού και του πνεύματος.
Σήμερα μόνο οι ελληνικές και ρωσικές εκκλησίες χρησιμοποιούν στη λατρεία τους την αρχαια μορφη της γλώσσας τους. Όλοι οι άλλοι ορθόδοξοι λαοί (δεν θα αναφερθώ στους ετεροδόξους για να μην παρεξηγηθώ) χρησιμοποιούν τη σύγχρονη γλώσσα τους. Για παράδειγμα στις ελληνορθόδοξες εκκλησίες των ΗΠΑ θα ακούσετε Αγγλικά. Στην Συρία και στο Λίβανο Αραβικά κ.ο.κ
Άλλη μια αιμορραγία της Ορθοδοξίας..σε αντίθεση με τους ρωμαιοκαθολικούς, σε κάθε χώρα άλλη εκκλησία για τους Ελληνες ορθοδόξους, άλλη για τους ρωσους, άλλη για τους ρουμανους κτλ...
Και δεν φτάνει αυτό παρά έχουμε και τον ξύλινο συνήθως λόγο των ιεροκυρήκων (λαϊκών και κληρικών) που κατά κανόνα είναι αρχαϊζον...ε δεν φτάνει που δεν είναι ζωντανός ο λόγος τους...δεν χρησιμοποιούν και ζωντανή γλώσσα...
Επιτέλους ας βγάλουμε το κεφάλι από την άμμο. Ας αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα. Είμαστε Εκκλησία ζώντων και ζώσα θέλουμε τη ζωή και τη γλώσσα της! Σε τι θα βλάψει να γίνεται στα νέα ελληνικά η Θεια Λειτουργία; Τα μυστήρια του Γάμου και της Βάπτισης; Πόσο πολύ θα ωφελήσει η ανάγνωση των ευαγγελικών και αποστολικών περικοπών στα νεα ελληνικά; Βεβαίως όλη αυτή η προσπάθεια πρέπει να γίνει υπό την σκέπη και την καθοδήγηση της Εκκλησίας με πνεύμα Ορδοδοξίας και Ορθοπραξίας αλλά και με την συνεργασία κορυφαίων Θεολόγων και Γλωσσολόγων!
Δεν θέλουμε να δούμε ξανά τις εκκλησιές μας γεμάτες κόσμο; Δεν θέλουμε να αγκαλιάσει η νεολαία την Εκκλησία αφου δυστυχώς οι εκπρόσωποι της δευτερης δεν αγκαλιάζουν τους νέους παρά μόνο πλην ελαχίστων εξαιρέσεων; Πότε επιτέλους θα αποβάλλουμε την αρχαιολατρεία, τον βυζαντινισμό και το μεσαίωνα μαζί με την προκλητική και ειδωλολατρική και βλάσφημη χλιδή (κατάλοιπο της βυχαντινής θεοκρατίας) που μόνο εμετό και αποστροφή προκαλούν στους νέους μας και που στην τελική δεν έχουν καμμία σχέση με τη Διδασκαλία Του Χριστού και την Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μας...
Πόσο όμορφα θα ήταν να γυρίζαμε στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες όπου Λαός στα λειτουργικά κείμενα σήμαινε ΛΑΟΣ και Λαός απαντούσε στον ιερέα κατά τη λατρεία και όχι μόνο οι ψάλτες που αντικατέστησαν την ομοψυχία του πληρώματος και τη διαλογική σχέση ιερέος - λαού σε κοινή εγκάρδια λατρεία και προσευχή;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου