Χριστέ μου...
Στην σκοτεινή ώρα του πόνου, στη σκιά της θλίψης, στην παγωνιά της απογοήτευσης και του φόβου..
Νοιώσε πόσο πονά η ψυχή μου, πόσο τρέμει η καρδιά μου, πόσο χάνεται η ανάσα μου από τα χείλη...καθώς αισθάνομαι μόνος, έρημος, παρατημένος, ξεχασμένος, αβοήθητος, ανυπεράσπιστος..
Αθάνατε Χριστέ μου...
Έλα να σκουπίσεις το δάκρυ από το μάγουλό μου, έλα να πιάσεις το μαραμένο χέρι μου..
Δες με Κύριε..έχω απλώσει τα χέρια και σε φωνάζω...Άκου με Χριστέ μου...σου φωνάζω με όλη τη δύναμη της βασανισμένης μου ψυχής, της γερασμένης από την αμαρτία, της ματωμένης από τον πόνο, της ανήμπορης από τη δοκιμασία..
Γλυκέ μου Ιησού..Κύριέ μου και Θεέ μου...
Έλα να δώσεις παρηγοριά στον άρρωστο, δύναμη στον κατατρεγμένο, κουράγιο στον αδικημένο, αγάπη και στοργή στον παραπεταμένο...
Ναι, Κύριε Ιησού μου...έλα....
Στάσου δίπλα σε αυτόν που έχασε τον άνθρωπο του, σε αυτόν που διαλύθηκε το σπίτι του, σε αυτόν που δεν μπορεί να ταϊσει τα παδάκια του, σε αυτόν που είναι άρρωστο το μικρό του, σε αυτόν που δοκιμάζεται από την αδικία, σε αυτόν που έμαθε ότι πάσχει από ανίατη ασθένεια και προσπαθεί να προλάβει να ζήσει και να βρει το νόημα της ζωης, σε αυτόν που στη δύσκολη στιγμή τον άφησαν όλοι, σε αυτόν που σε μια νύχτα τα έχασε όλα, σε αυτόν που σε ένα λεπτό γκρεμίστηκε ο κόσμος γύρω του...
Κύριε μου και Θεέ μου...
Πάρε στην αγκαλιά σου και ξαλάφρωσε από τον πόνο όλους τους ταλαίπωρους της γης...
Τη μάνα που το παιδί της είναι άρρωστο..τον πατέρα που το παιδί του είναι στα ναρκωτικά...το γονιό που το σπλάχνο του είναι στην πορνεία, και το γονιό που ο γιος ή η κόρη του έφυγαν έφηβοι από το σπίτι και δεν μπορεί να βρει....
Στάσου Χριστέ μου στον ασθενή του AIDS, στον καρκινοπαθή, στον κατάκοιτο, στον ανάπηρο, στον παραπληγικό...δώσε τους δύναμη να αντέξουν τη δοκιμασία, την αρρώστεια,την εγκατάλειψη, τον κοινωνικό αποκλεισμό, το ρατσισμό και την κατάκριση, να σηκώσουν το Σταυρό τους, χωρίς να γογγύξουν ή να βλαστημήσουν, μα κι αν το κάνουν Εσύ Χριστέ μου που είσαι ο Ωκεανός της Αγάπης, μην τους ακούσεις εκείνη τη στιγμή...εκείνη τη στιγμή γύρνα Θεέ μου το βλέμμα αλλού και μη δεις την υψωμένη γροθιά της αγανάκτησης....ξέρεις από πόνο Κύριέ μου...όχι εκείνη τη στιγμή μην τους ακούσεις...Γύρνα πάνω τους το πατρικό Σου βλέμμα την άλλη στιγμή....εκείνη που το γόνατο κλίνει, που η φωνή τρέμει, που τα δάκρυα τρέχουν καυτά και ασταμάτητα και η ψυχή πλένεται και γίνεται όμορφη, υπέροχη αγγελική, αγνή ατόφια...πόσο όμορφος είναι τότε ο άνθρωπος Χριστέ μου...πόσο γλυκός, πόσο αθάνατος, πόσο κοντά σου.....
Έλα Χριστέ μου και σκύψε πάνω από τον πονεμένο, αφού από πόνο ξέρεις κι Εσύ...όταν σε άφησαν οι Πρωτόπλαστοι, όταν σε Σταύρωσαν, όταν κάθε μέρα βλαστημούν το τίμιο όνομά Σου, όταν ο ένας άνθρωπος πληγώνει και παιδεύει τον συνάνθρωπό του...
Ναι Κύριε το ξέρουμε...στην Κρίση θα είσαι ο Μέγας Δικαστής και θα χωρίσεις τους δίκαιους από τους αμετανόητους....όμως μέχρι εκείνη την μεγάλη και φοβερή μέρα....κράτα μας στη γλυκειά αγκαλιά σου...
Κάνε μας να Σε αγαπήσουμε...κάνε μας να νιώσουμε τη ζέστη της δικής Σου Αγάπης και δώσε μας πνεύμα ταπείνωσης, σωφροσύνης, φιλανθρωπίας, αγάπης, συγχώρησης, ανεξικακίας....
Γιατί Δική Σου είναι η Βασιλεία...Του Πατρός και Του Υιού και Του Αγίου Πνεύματος...
ΑΜΗΝ
Στην σκοτεινή ώρα του πόνου, στη σκιά της θλίψης, στην παγωνιά της απογοήτευσης και του φόβου..
Νοιώσε πόσο πονά η ψυχή μου, πόσο τρέμει η καρδιά μου, πόσο χάνεται η ανάσα μου από τα χείλη...καθώς αισθάνομαι μόνος, έρημος, παρατημένος, ξεχασμένος, αβοήθητος, ανυπεράσπιστος..
Αθάνατε Χριστέ μου...
Έλα να σκουπίσεις το δάκρυ από το μάγουλό μου, έλα να πιάσεις το μαραμένο χέρι μου..
Δες με Κύριε..έχω απλώσει τα χέρια και σε φωνάζω...Άκου με Χριστέ μου...σου φωνάζω με όλη τη δύναμη της βασανισμένης μου ψυχής, της γερασμένης από την αμαρτία, της ματωμένης από τον πόνο, της ανήμπορης από τη δοκιμασία..
Γλυκέ μου Ιησού..Κύριέ μου και Θεέ μου...
Έλα να δώσεις παρηγοριά στον άρρωστο, δύναμη στον κατατρεγμένο, κουράγιο στον αδικημένο, αγάπη και στοργή στον παραπεταμένο...
Ναι, Κύριε Ιησού μου...έλα....
Στάσου δίπλα σε αυτόν που έχασε τον άνθρωπο του, σε αυτόν που διαλύθηκε το σπίτι του, σε αυτόν που δεν μπορεί να ταϊσει τα παδάκια του, σε αυτόν που είναι άρρωστο το μικρό του, σε αυτόν που δοκιμάζεται από την αδικία, σε αυτόν που έμαθε ότι πάσχει από ανίατη ασθένεια και προσπαθεί να προλάβει να ζήσει και να βρει το νόημα της ζωης, σε αυτόν που στη δύσκολη στιγμή τον άφησαν όλοι, σε αυτόν που σε μια νύχτα τα έχασε όλα, σε αυτόν που σε ένα λεπτό γκρεμίστηκε ο κόσμος γύρω του...
Κύριε μου και Θεέ μου...
Πάρε στην αγκαλιά σου και ξαλάφρωσε από τον πόνο όλους τους ταλαίπωρους της γης...
Τη μάνα που το παιδί της είναι άρρωστο..τον πατέρα που το παιδί του είναι στα ναρκωτικά...το γονιό που το σπλάχνο του είναι στην πορνεία, και το γονιό που ο γιος ή η κόρη του έφυγαν έφηβοι από το σπίτι και δεν μπορεί να βρει....
Στάσου Χριστέ μου στον ασθενή του AIDS, στον καρκινοπαθή, στον κατάκοιτο, στον ανάπηρο, στον παραπληγικό...δώσε τους δύναμη να αντέξουν τη δοκιμασία, την αρρώστεια,την εγκατάλειψη, τον κοινωνικό αποκλεισμό, το ρατσισμό και την κατάκριση, να σηκώσουν το Σταυρό τους, χωρίς να γογγύξουν ή να βλαστημήσουν, μα κι αν το κάνουν Εσύ Χριστέ μου που είσαι ο Ωκεανός της Αγάπης, μην τους ακούσεις εκείνη τη στιγμή...εκείνη τη στιγμή γύρνα Θεέ μου το βλέμμα αλλού και μη δεις την υψωμένη γροθιά της αγανάκτησης....ξέρεις από πόνο Κύριέ μου...όχι εκείνη τη στιγμή μην τους ακούσεις...Γύρνα πάνω τους το πατρικό Σου βλέμμα την άλλη στιγμή....εκείνη που το γόνατο κλίνει, που η φωνή τρέμει, που τα δάκρυα τρέχουν καυτά και ασταμάτητα και η ψυχή πλένεται και γίνεται όμορφη, υπέροχη αγγελική, αγνή ατόφια...πόσο όμορφος είναι τότε ο άνθρωπος Χριστέ μου...πόσο γλυκός, πόσο αθάνατος, πόσο κοντά σου.....
Έλα Χριστέ μου και σκύψε πάνω από τον πονεμένο, αφού από πόνο ξέρεις κι Εσύ...όταν σε άφησαν οι Πρωτόπλαστοι, όταν σε Σταύρωσαν, όταν κάθε μέρα βλαστημούν το τίμιο όνομά Σου, όταν ο ένας άνθρωπος πληγώνει και παιδεύει τον συνάνθρωπό του...
Ναι Κύριε το ξέρουμε...στην Κρίση θα είσαι ο Μέγας Δικαστής και θα χωρίσεις τους δίκαιους από τους αμετανόητους....όμως μέχρι εκείνη την μεγάλη και φοβερή μέρα....κράτα μας στη γλυκειά αγκαλιά σου...
Κάνε μας να Σε αγαπήσουμε...κάνε μας να νιώσουμε τη ζέστη της δικής Σου Αγάπης και δώσε μας πνεύμα ταπείνωσης, σωφροσύνης, φιλανθρωπίας, αγάπης, συγχώρησης, ανεξικακίας....
Γιατί Δική Σου είναι η Βασιλεία...Του Πατρός και Του Υιού και Του Αγίου Πνεύματος...
ΑΜΗΝ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου